Հեղափոխությունից հետո մթնոլորտի փոփոխություն կա. Գ. Պետրոսյան

դեկտեմբերի 6, 2018

Հարցազրույց ԲՀԿ պատգամավորության թեկնածու Գևորգ Պետրոսյանի հետ

-Պարոն Պետրոսյան, ինչպե՞ս է անցնում քարոզարշավը. արդյո՞ք հավասար պայմաններ են բոլորի համար:

-Ցանկացած իշխանություն քարոզարշավի ընթացքում ունենում է կարգավիճակով պայմանավորված առավելություն, բայց հանուն ճշմարտության ասեմ, որ չկա նախկին նախընտրական լարվածությունը: Պատահում են անցյալից եկող բացասական դրսևորումներ, օրինակ, նախընտրական պաստառները պատռելը, թեպետ չեմ կարող ասել, թե ում կողմից: Որոշ ուժեր փորձում են քարոզարշավին ավելորդ ինտրիգ հաղորդել՝ փոխադարձ վիրավորանքներով, հրաձգումներով, բայց մենք դրանից դուրս ենք: Մենք համարում ենք, որ ժողովուրդը պետք է ծանոթանա ծրագրերին՝ ուշադրություն դարձնելով, թե ով է այդ ծրագիրը ներկայացնողը:

-Ասում եք՝ չկա լարվածություն. այսինքն, իշխող ուժի առաջնորդի հայտարարությունները՝ ասֆալտին փռելու, պատերին տալու և ԱԱԾ-ով սպառնալու մասին, լարվածություն չե՞ն հաղորդում։

-Լարվածություն ասելով՝ ես նկատի ունեմ ճնշումները քարոզիչների նկատմամբ կոնկրետ տեղերում: Նախկինում իշխող ուժի պատվերով նախընտրական շտաբերի տարածք չէր տրամադրվում, թաղային խուժանը հաճախ խոչընդոտում էր քարոզչությունը բակերում: Այսօր նման արգելքներ չկան։ Հիմա երկու ուժ միմյանց թիրախավորել են և զբաղված են փոխհրաձգությամբ։ Այս քարոզարշավում ես չեմ նկատում ծրագրային պայքար։ Ասեմ, որ «Բարգավաճ Հայաստան»-ը հավատարիմ է իր նախընտրական խոստումներին, Ընտրական օրենսգրքին, և որևէ մեկը չի կարող ապացուցել, որ մենք քարոզարշավի ընթացքում խախտել ենք օրենքը։ Ցանկացած իշխանություն, այդ թվում՝ այս, գերակայություն ունի մյուս ուժերի նկատմամբ։ Պետք է անել այնպես, որ դա չչարաշահվի և չդառնա հաղթելու միակ միջոց։

-Ինչպե՞ս վերահսկել։

-Եթե իրավապահ մարմինները իրենց բարձրության վրա են, ուրեմն, պարտավոր են արձագանքել ընտրական բոլոր խախտումներին՝ ում կողմից էլ դրանք արված լինեն: Մենք պայքարում ենք օրենքի շրջանակում, որևէ մեկին չենք վիրավորում, ներկայացնում ենք մեր կուսակցության ղեկավարի տեսլականը։ Իշխանությունը պետք է հասկանա, որ ինչպես ինքն էր քննադատում նախկիններին, այդպես էլ կարող են քննադատել իրենց: Դրա համար իշխանությունը պետք է լինի օրինապաշտ, որպեսզի բարոյական իրավունք ունենա մյուս մասնակիցներից նույնը պահանջել։ Եթե արձանագրվեն նախորդ ընտրությունների խախտումները, եթե քաղաքացին տեսնի, որ իր քվեն տեղ չի հասել, մենք չենք կարող պնդել, որ հեղափոխությունը կատարված է։ Սա լինելու է լավագույն ցուցիչը՝ պնդելու՝ քաղաքական հեղափոխություն Հայաստանում տեղի ունեցե՞լ է, թե՞ ոչ:

-Հետհեղափոխական կես տարվա Ձեր գնահատականը:

-Ասել, թե ոչինչ չի արվել, կնշանակի չլինել օբյեկտիվ, բայց և չեմ կարող ասել, թե որևէ բնագավառում կա լուծված վիճակ։ Այսինքն՝ կա տեղաշարժ, մթնոլորտային օդի փոփոխություն, երբ մարդիկ մտածում են, որ վտանգված չէ բիզնես դնելը, և չկա անհավասար մրցակցություն։

-Ինչո՞ւ եք ձգտում լինել խորհրդարանում:

-Որպես իրավաբան և 22 տարվա դասախոս՝ իմ գիտելիքներով կարող եմ ծառայել Հայաստանի պետականաշինության գործին։ Կարծում եմ, որ իմ օրենսդիր գործունեության ընթացքում ձեռք եմ բերել ժողովրդի վստահությունը, բայց պատգամավոր դառնալը ինձ համար գերնպատակ չէ։ Եթե չստացվի, կշարունակեմ ծառայել Հայաստանին իմ մասնագիտական գործունեության այլ ոլորտներում։ Ինչ վերաբերում է «Բարգավաճ Հայաստան»-ին, մենք միշտ եղել ենք ժողովրդի կողքին։ Չեմ պնդի, թե թերացում չենք ունեցել, բայց կուսակցության ղեկավարը մեզ առաջնորդել է այն տրամաբանությամբ, որ բոլոր դեպքերում կանգնենք մարդկանց կողքին, փորձենք լուծել նրանց խնդիրները:

-Ձեր առաջին երեք օրենսդրական նախաձեռնությունները ընտրվելուց հետո:

-Ընտրվելու դեպքում ես նախ պետք է փորձեմ ավարտին հասցնել 6-րդ գումարման ընթացքում իմ հեղինակած նախաձեռնությունները: Բացի սա՝ կյանքը շարունակվում է, նոր մարտահրավերներ են ի հայտ գալիս, ու այդ պրոցեսը լինելու է շարունակական։ Այս պահին չեմ ուզի նշել որևէ գերակայություն։

-Ինչպե՞ս կքվեարկեք՝ Ե՞Մ, թե՞ ԵԱՏՄ:

-Չի կարելի դռները փակել որևէ մեկի առաջ։ Մանավանդ այս փուլում Հայաստանը բազմաթիվ արտաքին մարտահրավերների շեմին է, չի կարելի, որ մենք կամ-կամ տարբերակը ընտրենք։ Թե՛ քաղաքական իմաստով, թե՛ երկրի համար «և-և»-ը ավելի ձեռնտու է, քան «կամ-կամ»-ը՝ իհարկե, ունենալով հստակ ընդգծված մոտեցումներ:

-Սահմանադրությունը փոխել թե՞ չփոխել:

-Սահմանադրությունը իրավական ակտ է, և այն պետք է հարմարեցնել կյանքի պահանջներին։ Ճիշտ է, այն, որպես հիմնական օրենք, հաճախ չի փոփոխվում, բայց Սահմանադրությունն Աստվածաշունչ չէ, և դա էլ պետք է հարմարվի կյանքի պահանջներին։ Անգամ ամենաբյուրեղյա Սահմանադրությունը կարելի է փոխել։

-Այսօր կա՞ կարիք Սահմանադրությունը փոխելու։

-Սահմանադրությունը ունի որոշ թերություններ, որոնք կարելի է վերանայել։ Օրինակ, որոշ մարմիններ ԱԺ-ի անմիջական վերահսկողությանը հանձնելը, բայց այսօր շատ ավելի կարևոր է Սահմանադրության անշեղորեն կիրառումը: Եթե այդ ընթացքում բացեր նկատվեն, մենք ձեռնամուխ կլինենք դրանց վերացմանը:

-Ղարաբաղյան հակամարտության հնարավորինս արագ կարգավորո՞ւմ, թե՞ ստատուս քվոյի պահպանում՝ հայանպաստ լուծման սպասումով:

-Ինձ համար կա մի գերսկզբունք՝ եթե բախվում են տարածքային ամբողջականության և ազգերի ինքնորոշման խնդիրները, նախապատվությունը պետք է տրվի ինքնորոշման խնդրին, որովհետև դա ավելի մոտ է մարդու իրավունքներին, քան տվյալ պետության տարածքային ամբողջականությունը։