Հասունանում է պատասխան տալու պահը, ուշադրություն են շեղում․ Վիգեն Խաչատրյան

նոյեմբերի 6, 2021

Հարցազրույց «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Վիգեն Խաչատրյանի հետ։

- Պարո՛ն Խաչատրյան, երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի գլխավորած «Հայաստան» դաշինքը քաղաքացիներին նոյեմբերի 8-ին հրավիրում է հանրահավաքի և հայտարարել է, թե «համազգային դիմադրությունը սկիզբ է առնում»: Չե՞ք կարծում, որ այս անգամ, երբ սպասվում է նոր եռակողմ փաստաթղթի ստորագրում, նրանց կհաջողվի պայքար ձևավորել:

- Քոչարյանը վաղուց սպառված մարդ է՝ դաշինք ու շարժում գլխավորելու համար: Նա, ինչպես նախկինում չի եղել քաղաքական գործիչ, այդպես էլ այսօր չկայացավ: Նա խմբակցություն չունի, եթե ունենար, մանդատը կստանար ու խորհրդարանում նրանց կղեկավարեր: Ինքը խուսափել է դրանից, որովհետև քաղաքականապես սնանկ մարդ է:

- Միգուցե նախկին նախագահի կարգավիճա՞կը թույլ չի տվել, որ գա ԱԺ և դառնա շարքային պատգամավոր:

- Նրա նախկին կարգավիճակը եղել է իշխանություն բռնազավթող, դա բոլորը գիտեն: Քաղաքական լուրջ իրավիճակ է երկրում, պետք է մտածենք, թե երկու խուլիգան ինչ հաջողությո՞ւն կունենան: Այդ մարդիկ մեր հանրության հետ ընդհանուր ոչինչ չունեն, սովորական ռեվանշիստներ են։ Ժողովուրդն էլ իր ընտրությամբ դա ցույց տվեց: Այս ամենն իրենց չարածների հետևանքն է, և փորձում են խուսափել պատասխանատվությունից այն իրավիճակի համար, որում այսօր հայտնվել է Հայաստանը:

- Բայց վերջին ՏԻՄ ընտրություններում «Քաղաքացիական պայմանագիր»–ն լավ արդյունքներ չունեցավ:

- ՏԻՄ ընտրություններն ի՞նչ կապ ունեն պետական իշխանության հետ, դրանք տարբեր հարթություններ են:

- Բայց այդ ընտրությունները քաղաքական էին, համամասնական, դրան կուսակցությունները մասնակցեցին:

- Օրինական ընտրություններ են եղել՝ ի տարբերություն Քոչարյանի ժամանակների, երբ ընտրությունների օրինականությունը միշտ կասածի տակ էր դրվում: Այսինքն, ՔՊ-ն կատարում է ընտրական մեքենան կկատարելագործելու իր խոստումը: Դա համարենք մեր անհաջողությո՞ւնը:

- Դատելով այս ընտրությունների ընթացքից և արդյունքներից` ճ՞իշտ էր ՏԻ մարմիններում համամասնական ընտրակարգի ներդրումը:

- Ճիշտ որոշում էր, որովհետև խոշորացված համայնքներ են, և դեռ ընտրությունների 10 տոկոսն էլ չի անցկացվել: Շուտ է եզրակացություն անելը:

- Բայց այս ՏԻՄ ընտրություններում նույնպես ընտրողները համայնքապետի ղեկավարի թեկնածուին և ոչ թե կուսակցության համար էին քվեարկում:

- Դեռ երկար է այդպես լինելու, միանգամից իրավիճակ չի փոխվի: Քաղաքական ուժերը նույնպես նոր իրավիճակին դեռ պատրաստ չեն:

- Ասացիք, թե երկրում քաղաքական լուրջ իրավիճակ է: Ի՞նչ նկատի ունեք:

- Լուրջն այնն է, որ հետպատերազմական փուլում ենք, երբ պիտի լուծենք գերիների հարցը և լուծում ենք, երբ պիտի անվտանգային հարցեր լուծենք, սահմանապահ զորքերն ուժեղացնենք։ Պիտի ակտիվացնենք դիվանագիտական գործունեությունը Ադրբեջանի վրա ճնշումներ ապահովելու համար, որ չխախտի միջազգայնորեն ընդունված նորմերը, պիտի հետապնդենք ԼՂ հարցի լուծումը: Այս լուրջ իրավիճակում քաղաքական հարցեր ենք լուծում, խորհրդարանում ռեվանշիստներ են, որոնց քաղաքականություն չի հետաքրքրում, իրենց վերադարձն է հետաքրքրում: Նրանց համար հասունանում է պատասխան տալու պահը, պիտի ուշադրությունը շեղեն, որովհետև այս ողջ իրավիճակի հիմնական մեղավորը Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանն են: Ընդ որում՝ դա ես չեմ ասում, պատերազմից հետո հարց դրվեց՝ ո՞ւմ է ժողովուրդը մեղավոր համարում այս ամենի համար, ընտրությունից հետո պարզ դարձավ, որ մեղադրում է այդ երկուսին ու նրանց իշխանություն չվստահեց: Ժողովուրդն էլ ինչպե՞ս պետք է իր կարծիքը հայտնի: Ընտրություններից ընդամենը չորս ամիս է անցել, այդ մարդիկ փոխանակ դա գիտակցեն, ընդունեն իրենց պատասխանատվությունը, ներողություն խնդրեն ու մասնակցեն ընդհանուր իրավիճակի բարելավմանը, որդեգրել են ինչքան վատ, այդքան լավ սկզբունքը: Հասարակությանը պառակտեն, հանեն փողոցներ, անկայուն վիճակ ստեղծեն, քայքայեն երկիրը, որ ի՞նչ հարց լուծեն:

- Որ ի՞նչ հարց լուծեն:

- Փախչեն պատասխանատվությունից, պարզ չէ՞, թե ինչ հարց են լուծում: Բայց, ուշ թե շուտ այս ամենի համար պատասխան տալու են: Եվ այն քաղաքական ուժերը, որոնք 25 տարի երկիրը փակուղի մտցրին, բնականաբար, դրանց աջակցում են, որովհետև իրենք էլ քաղաքական գնահատական կստանան: Անցած 4 ամիսներին էլ դրսևորեցին իրենց ողջ սնանկությունը՝ ի՞նչ առաջարկություն են բերել, որ կարելի էր կյանքի կոչել: Իսկ հիմա ո՞ւմ են դիմադրում: Ժողովրդի՞ն:

- Այդ դեպքում ինչո՞ւ անցած 3 տարիներին իշխանությունը նրանց պատասխանատվության չենթարկեց:

- Այո, սխալ էր իշխանությունը, պետք է վաղուց պատժած լիներ: Իշխանության վարկը ընկնում է, որովհետև մարդիկ ասում են՝ փոխանակ նրանք բանտախցերում հայտնվեն, միտինգներ անում: Բայց ո՞ր իշխանության: Դա դատական իշխանության, իրավապահ համակարգի բացթողումն է: Եթե իրավապահ համակարգը նորմալ աշխատեր, նրանցից շատերը վաղուց բանտախցերում կլինեին:

- Այդ դեպքում իշխանություններն ինչո՞ւ հեղափոխությունից անմիջապես հետո իրավապահ համակարգում վեթինգ չիրականացրեցին:

- Ճիշտ են ասում, պիտի արվեր: Այդ դեպքում ցանկացած քննադատություն կընդունեմ:

- Ասացիք՝ գերիների վերադարձի հարցն եք լուծում, բայց պատերազմից մեկ տարի անց Ադրբեջանում բազմաթիվ ռազմագերիներ ունենք:

- Դա մեր ամենաառաջնային հարցն է: Չե՞ք հասկանում՝ ինչու չեն տալիս կամ ինչու են դանդաղ տալիս: Ես ուրիշ բան գիտեմ` Ղարաբաղի հարցը, գերիների, անհետ կորածների, վիրավորների հարցը, սահմանների անվտանգության հարցը պիտի դուրս բերվեն քաղաքական պայքարի ասպարեզից: Այդ հարցում ողջ ժողովուրդն ու քաղաքական ուժերը պիտի մի ճակատով հանդես գան, մի բան, որ այդ համազգային դիմադրությանը ձգտող ուժերը երբեք չեն ուզում անեն: Եվ դրանով նրանք, ըստ էության, ուրանում են այդ բոլոր հարցերը: Այդ հարցերը չպիտի լինեն իշխանության համար պայքարի թատերաբեմ: Դա արդեն կոչվում է դավաճանական կեցվածք: